ඔබ භාවනා කරන අයෙක් නම් දැනටමත් මෙම අත්දැකීම ලබා ඇති බවට කිසිදු සැකයක් නැත.
ඔබ අධ්යාත්මිකව ඉහළට එසැවෙන විට ඔබ වටා සිටින ඇතැමුන් ඔබෙන් දුරස් වන බවක් දැනී තිබිය යුතුය.පහල සංඛ්යාතයක ඔබ සමග සිටි අය ඔබ ඉහළ සංඛ්යාතයකට ගමන් කරන විට ඔබෙන් දුරස් වී යාම ස්වභාවික සංසිද්ධියකි. එය තනි වීමක් නොවේ. "පැරණි ඔබ" සමග සිටි අයගේ බර උසුලමින් ඔබට ඊළඟ මට්ටමට ළඟා විය නොහැක. ඔබ "සැබෑ ඔබ" බවට පත් වන තරමට ඔබේ කවය කුඩා වන අතර එය ඉතාමත් අර්ථාන්විත ද වෙයි.
ඔබ ඔබේම සත්යයේ ආලෝකයට පිවිසෙන විට ඔබ වටා ඇති අවකාශය වෙනස් වීමට පටන් ගන්නා බව ඔබට පෙනී යයි. ඔබ සැබෑ වන තරමට අනෙක් අය ඔබ වෙනුවෙන් ගොඩනග ඇති කුඩා අවකාශවලට ඔබේ ගැළපීම අඩු වෙයි. එබැවින් ඔබේ සමීපයේ සිටින හිත මිත්රාදීන්ගෙන් සමන්විත සමූහ කවය ස්වාභාවිකවම කුඩා වෙයි. මෙම සමූහයා කුඩා වීම කිසිසේත්ම පාඩුවක් නොවේ. එය පූජනීය පිරිපහදු කිරීමකි. සංගීතයට ඉඩ සැලසීම සඳහා අවට ඝෝෂාව ඉවත් කිරීම වැනි ය.ඉන් පසුව ඇති වන නිහඬතාවය තුල ඔබ දකින ඉහල සංඛ්යාතයේ සීමිත පිරිස ඔබේ සෙවනැල්ල ගැන පමණක් දන්නා දහසකට වඩා වටිනා බව ඔබට අවබෝධ වනු ඇත.
වෙස් මුහුණක් පැළඳීමේ අවශ්යතාවය තව දුරටත් ඔබට නොදැනෙන විට, ඔබ එයට යටින් ඇති "සැබෑ ඔබට" ආදරය කරන අය ආකර්ෂණය කර ගනියි.
මෙම පටු මාර්ගය මනරම් අභයභූමියක් බවට පත් වන අතර එහිදී කතා කරන සෑම වචනයකටම විශ්වීය වටිනාකමක් ඇති වෙයි.ජීවිතය සැබවින්ම අර්ථවත් වන්නේ මෙම සීමිත අවකාශය තුලය. මන්ද, ඔබ අවසානයේ පහසුව සඳහා නොව ඔබේ සාරය අගය කරන අයගෙන් වට වී ඇත.
අධ්යාත්මවේදී සංජීව කුළුපන බණ්ඩාර
